Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιανουάριος, 2012

ΚΟΡPΑΝΤΟ ΑΛΒΑΡΟ (CORRADO ALVARO) - ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΑΒΡΙΑ

Εικόνα
Σεέναν σύντροφο

Αν θα έπρεπε να γράψωστο σπίτι μου
«Θεέσώσετη μητέρακαιτον πατέρα μου!»
η επιστολή σου, θατην πίστευαν
δική μου,καιθα είναι ευπρόσδεκτη.
Έτσι,ο θάνατοςθα μπει
και ομικρό αδελφός θα γιορτάσει.
Να μηνπειςστην φτωχήμητέρα
ότι είμαινεκρόςνεκρόςμόνος·
να της πειότι ο γιος της
ο μεγαλύτεροςέχασε τη ζωή του
με πολύ χριστιανικό κρέαςγύρω του.

Αν θα έπρεπε να γράψωστο σπίτι μου
«Θεέσώσετη μητέρακαιτον πατέρα μου!»
Δεν θα θέλουν ναξέρουν
ανπέθανασα δυνατός.

Θα Θέλουν να ξέρουνανο θάνατος
είχε πέσειξαφνικά.

Πες τους,ότιτο μέτωπο μου
κάηκε εκεί που
με φιλούσαν,καιήταν ελαφρύ
τοχτύπημα,πουμου φαινόταν ότι ήταν
το φιλίτης κάθε νύχτας.

Αν θα έπρεπε να γράψωστο σπίτι μου
«Θεέσώσετη μητέρακαιτον πατέρα μου!»
η επιστολή σου, θατην πίστευαν
δική μου,καιθα είναι ευπρόσδεκτη.
Έτσι,ο θάνατοςθα μπει
και ομικρό αδελφός θα γιορτάσει.
μετάφραση Κοκολογιάννης Κωνσταντίνος


Ο Corrado Alvaro γεννήθηκε το 1895 στο San Luca, ένα μικρό χωριό στην πλευρά του Ιονίου, στο όρος Aspromonte, στην επαρχία του Reggio…

Σ’ αγαπώ έτσι απλά (με αφορμή το Λαχταρώ της Sarah Kane)

Εικόνα
Γιατί σήμερα έχω επέτειο... Σ' αγαπώ Αγγελάκι μου!
http://www.angelaevangelo.info/index.html

Σ’ αγαπώ έτσι απλά (με αφορμή το Λαχταρώ της SarahKane)
Θέλω να κοιμάμαι πλάι σου και να σε αγκαλιάζω ακόμα κι όταν είσαι θυμωμένη μαζί μου
Να κάνω τα ψώνια του σπιτιού, και να κουβαλώ σα χαμάλης τις σακούλες,
Και να σου λέω πόσο πολύ ευτυχισμένος είμαι μαζί σου,
Να σου αγοράζω ρούχα, εσώρουχα, παπούτσια, βραχιόλια, σκουλαρίκια, καπέλα, κασκόλ μέχρι να μου τελειώσουν τα λεφτά Να σου κάνω μασάζ κι ας είμαι κουρασμένος,
Να σου φιλάω τα πόδια σου
Να σε βοηθώ να αλλάξεις όταν είσαι κουρασμένη ή μεθυσμένη και να σε βάζω στο κρεβάτι μας
Να σου κρατάω το χέρι όταν περπατάμε, όταν βγάζουμε τη Νάνυ βόλτα, όταν οδηγώ
Να σε βγάζω για φαγητό, και να μη με νοιάζει που τσιμπάς από το δικό μου πιάτο, που πίνεις από το δικό μου ποτήρι

Να γελάω με το άγχος σου,
Να βλέπουμε υπέροχες ταινίες, να κλαίμε μαζί, να γελάμε μαζί, πάντα αγκαλιά στον καναπέ ή στο κρεβάτι να σε βγάζω φωτογραφίες κι ας μη θέλεις γιατί νομίζε…

Σταύρος Βαβούρης - Στον Αστερισμό των Εγκλίσεων και των Χρόνων του Ρήματος: Υπάρχω

Εικόνα
Που λέτε, μια ολόκληρη ζωή σχεδόν από τον έναν άνυδρο και φυσικά παντέρημο πλανήτη στον άλλο και στον άλλο του μεγάλου αστερισμού των εγκλίσεων και των χρόνων του ρήματος «έρχομαι»
«Έρχομαι» μου λέγαν δηλαδή (έγκλιση οριστική και χρόνος ενεστώς) κι έπειτα «Ερχόμουνα» (σε παρατατικό) «μα μ’ έπιασε η βροχή» «Ήρθα» (σε χρόνο αόριστο) «αλλ’ είχες φύγει πια» «Θα ‘ρθω και πάλι αν κατορθώσω» (Μέλλων)
Και μ’ όλα τ’ «αν», τα «θα» και τα «αλλά» που συνόδευαν Παρατατικό, Αόριστο και Μέλλοντα είχα μια απεριόριστη πεποίθηση – πιστεύτε με – Ήτανε χρόνοι Οριστικής – πώς ν’ αμφιβάλλεις; - Αν και τότε ο ερχομός τους έμπαινε πια σε πλαίσια ιστορικά μιας δηλαδή κατά το μάλλον κι’ ήττον             πιθανής αφίξεως.
Ο Παρακείμενος με τον Υπερσυντέλικο δε μ’ έπεισαν ποτέ βεβαίως. Σε τι θα μ’ ωφελούσε άλλωστε; Χρόνοι παρωχημένοι κι άσχετοι τελείως με τ’ αύριο ή το τώρα που σε κάνουν παρανάλωμα, «Έχω έρθει» κι «είχα έρθει» Τότε, μ’ άλλα λόγια, Και; Το ζήτημα ήταν ΤΩΡΑ τι γινόταν. Τίποτα δε γινόταν, σήμερα το απόγευμα το βράδυ έστω αρ…

ΤΖΙΟΥΖΕΠΠΕ ΟΥΝΓΚΑΡΕΤΤΙ (Giuseppe Ungaretti) - 4 Ποιήματα

Εικόνα
Μεταβολέςστοτίποτα
(LA TERRA PROMESSA - ORI DESCRITTIVI DI STATI D'ANIMO DI DIDONE)
Εκείνο το τίποτααπό άμμοπου περνά
Από τηνκλεψύδρασιωπηλήκαιαναπαύοντας,
Και,φευγαλέα, τα αποτυπώματαστησάρκα,
Στη σάρκαπου πεθαίνει,ενός σύννεφου...

Έπειτα χέρι πουαντιστρέφειτηνκλεψύδρα,
Η επιστροφή για να μετακινηθεί,της άμμου,
Ασημένια σιωπή των σύννεφων
Στους πρώτους σύντομους μώλωπες τηςαυγής...

Το χέρι στην σκιά γύρισετηνκλεψύδρα,
Και,της άμμου,το τίποταπου περνά
Σιωπηλό,τομοναδικό πράγμα πουτώρα πια επαινείτε
Και, όντας ξακουστός, στο σκοτάδι δενεξαφανίζεται.
μετάφραση Κοκολογιάννης Κωνσταντίνος

Μονοτονία
(L'ALLEGRIA - IL PORTO SEPOLTO)

Σταμάτησε ανάμεσα από δύο πέτρες εξασθενώ κάτω από αυτόν, φόρμα ψωμιού, θόλο του ουρανού
Το κουβάρι των διαδρομών κατέχει την τύφλα μου
Τίποτα πιο ελεεινό από αυτήν την μονοτονία
μια φορά δεν ήξερα ότι ένα πράγμα οποιοδήποτε ακόμη και ο βραδινός μαρασμός τον ουρανού
Και στην αφρικάνικη γη μου ήρεμη σ’ ένα άρπισμα χαμένο στον αέρα με ανανέωνε
Valloncello dell’ Albero Isolato, 22…