Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Νοέμβριος, 2012

Ζέχρα Τσιράκ (Zehra Çirak) - Ποιήτρια Μετανάστης

Εικόνα
από τον Κωνσταντίνο Κοκολογιάννη


Η Zehra Çirak γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1960, αλλά σε ηλικία των τριών ετών μετακόμισε με την οικογένειά της στην Καρλσρούη της Γερμανίας. Το 1982 πήγε να ζήσει στο Βερολίνο με τον ζωγράφο και γλύπτη Walter Jürgen, συνεργάτης της στη ζωή και την εργασία. Για χρόνια, στην πραγματικότητα, το ζευγάρι συνεργάζεται στενά. Θυμηθείτε, μεταξύ άλλων, τη σειρά Kleine Altäre του Walter που αποτελείται από μεγάφωνα, που δημιουργήθηκε για να αποτίσουμε φόρο τιμής στους μεγαλύτερους καλλιτέχνες του παρελθόντος, μέσω του οποίου μπορείτε να ακούσετε φωνή και ποιητικούς στίχους της Çirak. Πάντα με Walter επεξεργάζεται ένα σύνθετο έργο πολυμέσων, Die Kunst der Wissenschaft (2008) το οποίο κυκλοφόρησε σε DVD + CD. Η πρώτη συλλογή ποιημάτων της, δόθηκε στη δημοσιότητα το 1987 με τον τίτλο Flugfänger. Στη συνέχεια, δημοσίευσε τις ποιητικές συλλογές: το 1994 Fremde Flügel auf eigener Schulter, το 2000 Leibesübungen και το 2008 Σε Bewegung.Gedichte und Prosaminiature…

Βέητσελ Λίντσεϊ (Vachel Lindsay) - Ομοιοκαταλήξεις για ένα κομμάτι ψωμί

Εικόνα
από τον Κωνσταντίνο Κοκολογιάννη

Ο Βέητσελ Λίντσεϊ ακολούθησε μαθήματα ζωγραφικής στο ArtInstituteofChicago, δεν μπόρεσε όμως να αναδειχτεί. Έτσι εγκαταλείπει την τέχνη και άρχισε να περιφέρετε στις Ηνωμένες Πολιτείες γράφοντας ποιήματα. Η εμπειρία δύσκολη, αλλά γεμάτη ανθρωπιά, για τον πλανόδιο ποιητή που ανακάλυπτε τις παραδοσιακές αμερικανικές αξίες. Η ανάγκη του να γίνει κατανοητή από όλους η ποίησή του κατευθύνει τον ποιητή σε πιο λαϊκά μοτίβα ποιημάτων, ενθαρρύνοντας της χρήσης χειρονομιών και τεχνάσματα ονοματοποιϊκά. Ζούσε από τα έσοδα αυτοσχέδιων συνεδρίων ή τη γενναιοδωρία των ανθρώπων που απήγγειλε τα ποιήματα του με αντάλλαγμα ένα δωμάτιο για να κοιμηθεί.
Το 1912 ιδρύει τους Rhymesto Be Treated for Bread, οι οποίοι βασίζονται σε ένα είδος «Ευαγγέλιο της ομορφιάς» και επαναξιολογεί το λαογραφικό τοπίο των Ην. Πολιτειών (μαύρο και άσπρο). Το 1914 υπήρξε η πρώτη αναγνώριση με τη δημοσίευση της συλλογής TheCongo. ΑκολούθησανοισυλλογέςThe Chinese Nightingale (1917), TheGoldenWhal…

Πάνος Ιωαννίδης - Ποίηση από την Κύπρο

Εικόνα
Από την ποιητική συλλογή του Πάνου Ιωαννίδη, "Εν παρενθέσει...", εκδόσεις Αρμίδα, 1997

α:

Μες στη φωτιά
(δεν αγαπάνε, βλέπετε, αυτά!)
τη ζηλευτή τους ζούνε ειρήνη τα ορυχτά

Απ'τα φυτά κι απάνω αργά, οκνά
η σκάλα της αγάπης αρχινά
κι όλο ανεβαίνει:

Χρώμα
             Πείνα
                       Λόγος
                                   Κι ένας Πόνος
που όλο και βαθαίνει

Τα μάτια των ανθρώπων καίνε προς τα μέσα
στην αφανέρωτη μεριά η φλόγα ασθμαίνει

(Την πείνα της αγάπης ο Γολγοθάς χορταίνει).



γ:

Σε μια στιγμής αγάπης
εγνώρισα το βάρος της αγάπης
φόρεσα το χρυσόμαλλο πανάρχαιο δέρας

(Οι καρδιές μας παραδείσια απόμωρα πουλιά
που τα φτερά τους τόσο επλούμισαν
που πια δεν τα σηκώνει ο αέρας).



ζ:

Τι όμορφη που έγινες
μεμιάς
ασάλευτη, γυμνή, μπροστά μου
σιωπηλή
σαν αίνιγμα μαρμαρωμένο
εμπρός στη λύση του

Ωσανά!

(Αργότερα
σαν ντύθηκες και μίλησες ξανά
Ξύπνησα απ'τις πλάνες του αμύητου).



ιε:

Έρωτα του λοιπού, καλή μου,
το χειμώνα, μόνο καταχείμωνα,
συγκεκριμένα
στ' αφόρητο κ…

Γουίλλιαμ Μπλέικ William Blake (1757-1827)

Εικόνα
The songs of innocence

Ἐλήφθησαν ἀπὸ τὴν ΠαιδικὴἈνθολογία τοῦἈρχιμήδη Ἀναγνώστου
Μετάφραση:Γιῶργος Μπλάνας

Ὅπου δείχνονται οἱ Δυὸ
Ἀντιμαχόμενες Πλευρὲς
τῆς Ἀνθρώπινης
Ψυχῆς Στὸ Γιὰννη καὶ τὴν Ἄννα ποὺ βρέθηκαν νὰ ταξιδεύουν μαζί.
Εἰσαγωγή
Μοῦἀρέσει ἡ φλογέρα.
Τριγυρίζω ὅλη-μέρα
στὰ βουνά, ἐδῶ κι ἐκεῖ,
κυνηγάω τὴ σιωπὴ
μὲ τραγούδια χαρωπά.

Καὶ μιὰ μέρα, τί νὰ δῶ;
Στὸ γαλάζιον οὐρανό,
ἕνα τόσο δὰ παιδάκι,
πάνω σ᾿ἕνα συννεφάκι,
νὰ μοῦ λέει γελαστά:

«Παῖξε κι ἕνα τραγουδάκι
ποὺ μοῦἀρέσει, γιὰ τ᾿ἀρνάκι.
Παῖξε, κάνε μου τὴ χάρη!»
Ἔπαιξα μὲ τόση χάρη
ποὺἔβαλε τὰ κλάματα.

«Παῖξε πάλι!»
Παίζω πάλι.
Κλαίει μὲ κάτι δάκρυα νά!

«Ἄσε τώρα τὴ φλογέρα.
Σκόρπισε πέρα ὣς πέρα
τὴ γλυκιά σου τὴ φωνή».
Εἶχα καὶ καλὴ φωνή...
κλαίει, κλαίει ἀπὸ χαρά!

«Μπράβο! Πρέπει νὰ τὰ γράψεις,
τὸ βιβλίο σου νὰ φτιάξεις».
Χάθηκε σὰν τὸν καπνό,
πρὶν προλάβω νὰ τὸ῾δῶ
κι ἔμεινα σὰν...καλαμιά!

Ἔκοψα ἕνα καλάμι,
πῆρα κι ἀπὸ τὸ ποτάμι
γιὰ μελάνι τὸ νερὸ
κι ἔγραψα ὅλα αὐτὰἐδῶ
τὰ τραγούδια γιὰ παιδιά.

Τί κοιτᾶτε;
Προχωρᾶτε
γιὰ νὰ βρεῖτ…