Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Οκτώβριος, 2012

Μίμι Καλβάτι (Mimi Khalvati) - Ερωτικό ποίημα από την Περσία

Εικόνα
Μην με ρωτάτε, αγάπη, για εκείνη την πρώτη αγάπη
μετάφραση από τα περσικά στα ιταλικά: Faiz Ahmed Faizμετάφραση από τα ιταλικά στα ελληνικά: Κωνσταντίνος Κοκολογιάννης
Μην νομίζετε ότι δεν έχουν αλλάξει. Ποιος είπεότι η απουσία κάνει την καρδιά πιο τρυφερή;Αν και βλέπω τον ήλιο να δύει στο κόκκινο κρεβάτι τουκάθε μέρα, οι μέρες όχι γι’ αυτό μεγαλώνουν.Υπάρχουν πολλά είδη σιωπής,καμμιά φωτεινότερη από εκείνη του ήλιου.Ο ήλιος είναι σιωπηλός στην παρουσία μας,διαφορετική είναι η αγάπη, σιωπηλή στην απουσία του.Σκεφτόμουν ότι κάθε άνοιξη ήσουν εσύ,κάθε βλαστός, κάθε μπουμπούκι·που το καλοκαίρι δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτε από τον’ ακολουθεί, τραγουδώντας στο αίμα μου.Έκανα λάθος. Τι  είχε να κάνει το καλοκαίρι με το μεγάλο πόνο μου;Κάθε τριαντάφυλλο, κάθε λουλούδι που στο πέρασμαθαύμαζα, ήταν στην πόρτα ενός ξένου.όπως κλωστές διασχίζουν τις πόλεις μας, αιώνες ακατέργαστο μετάξι, βελούδο και μπροκάρέχουν απορροφήσει τους δρόμους με αίμα. Σώματα,ώριμα με πληγές στους δρόμους και τις αγορ…

Κώστας Καρυωτάκης - Μεταφρασμένη ποίηση

Εικόνα
Ν' ΕST - IL UNE CHOSE...
(Francis Viele - Griffin)
Toυ κόσμου πια δεν είναι ουτ' ένα
πράγμα σ' εμάς αγαπητό
-- ένα τραγούδι, μια παρθένα,
ένα βιβλίο, ένα φυτό --ιερό δεν είναι σε μιαν άκρη,
κάτου απ' την όψη τ' ουρανού
-- 'ενα χαμόγελο, ένα δάκρυ,
μια γλυκιά θύμηση του νου --δεν είναι γύρω ούτ' ένα πάθος,
υπέρτερο, θριαμβευτικό
-- μια δόξα, ή ένα ωραίο λάθος,
ή ένα μεγάλο μυστικό --α! που οι ψυχές να το αγαπάνε
και να γελούν εδώ στη γης,
που να το βλέπουμε και να 'ναι
δικαιολογία της ζωής;



ΟΙ ΡΑΘΥΜΟΙ
(Paul Verlain)
-- Μπα! Και η μοίρα μας έγινε πεζή.
Αν θέλετε, πεθαίνουμε μαζί;
-- Σπάνια η πρόταση, ορισμένως.-- Ωραίο το σπάνιο. Λοιπόν εμπρός.
Ο τόπος θαυμάσιος και ο καιρός.
-- Χι! χι! χι! Απογοητευμένος!-- Ίσως. Αλλά προπάντων εραστής
άψογος. Ανέκαθεν ιδεαλιστής.
Να πεθάνουμε τώρα ελάτε.-- Περσότερο ειρωνεύεστε, θαρρώ,
παρά όσο κάνετε τον τρυφερό.
Πάψετε, κύριε, αν αγαπάτε.Έτσι το βράδυ κείνο απάνω στη
χλόη, και στ' άνθη απάνω καθιστοί,
δυο περίεργοι ερ…

Λεόν - Πωλ Φαργκ (Léon-Paul Fargue)- Ποιήματα

Εικόνα
Ποίημα

Τόσο πολύ έχω ονειρευτεί, τόσο που πια δεν είμαι
από τον κόσμο αυτό.
Μη με ρωτάτε, μη με βασανίζετε.
Στο Γολγοθά μου μη με συνοδεύετε.

Να εξηγήσω τις διαταγές μου απαγορεύεται.
Δεν έχω καν δικαίωμα να τις συλλογιστώ.
Είναι καιρός, πολύς καιρός, όπου σηκώνομαι και ξεκινάω.

Επήρε άδεια απ’ το θάνατο, και φτάνει.
Στου δρόμου τη στροφή που φέρνει προς τη νύχτα, τον
προσμένω.
Η θάλασσα από τα στερνά της δώματα τραβιέται.
Διψάει μέσα στα σκότη η πρώτη λάμπα.

Βήματα στο λιθόστρωτο. Μπροστά πάει η σκιά του
και πέφτει απάνω μου, με το κεφάλι στην καρδιά μου.
Εκεί ’ναι.

Πάντοτε με το στρογγυλό καπέλο του, πάντοτε με τη σάκα
του στο χέρι,
όπως τη μέρα που ξανάρθε από την Ιταλία.
Τα μάτια του δε βλέπω. Δε μιλάει.

Κυλάω ως αυτόν σαν πέτρα σκοτεινή.
Τον ίσκιο του να προσπεράσω δε μπορώ.

Είσαι καλά; Τόσον καιρό τι γίνηκες;

Γιατί δεν ήρθες;
Όλες τις μέρες κοίταζα και συ δεν εφαινόσουν!

Δε λέει τίποτε γι’ αυτά.
Μα όλα τού λεν: θυμήσου.

Η νύχτα απάνω του ξανάκλεισε.


Οσιδηροδρομικόςσταθμός

Σταθμέτ…

Μεχμέτ Κανσού (Mehmet Kansu) - Ποιήματα

Εικόνα
Verum Dicere

Όταν προφέρω τ' όνομα σου,
απαντώντας στην ερώτηση κάποιου άγνωστου,
         μια παρατεταμένη σιωπή παίρνει μορφή.
Σ' αυτό το διάστημα το ποίημα αρχίζει
να σαλεύει, ύστερα μετατρέπεται σε λέξεις
              ή τίποτε.

Από σκιά που έπεφτε πίσω μου
μια σταθερή φωνή ψιθύριζε: "κι εγώ
το ίδιο σκέφτομαι όπως κι εσύ".

Καθώς περπατούσαμε πλάι πλάι
είπε και πάλι: "Εγώ δεν είναι η σκιά σου,
επιστρέφω εδώ κάθε φορά που ακούω τ' όνομά μου
             για να ξεφύγω απ' τη σιωπή".





Το πάθος 

Ο ήλιος έριξε τις αχτίνες του στη θάλασσα,
ξαφνιάστηκε το σπουργίτι,
έλαμψαν τα μάτια της γυναίκας,
άναψε τη φωτιά,
έβαλε επάνω το νερό για τσάι.
Πέφτει η νύχτα στα σκοτεινά σοκάκια,
οι άνθρωποι διαβαίνουν βιαστικοί,
η γυναίκα μισανοίγει την πόρτα

Από την ποιητική συλλογή: Γιώργος Μολέσκης "Σύγχρονοι Τουρκοκύπριοι ποιητές: Απόπειρα επικοινωνίας", εκδόσεις Τόπος



O Μεχμέτ Κανσού (Mehmet Kansu) γεννήθηκε το 1937 στο χωριό Σταυροκόννου της επαρχίας Πάφου.…

Παρουσίαση του Straw Dogs magazine στη Λεμεσό

Εικόνα
Το Straw Dogs magazine είναι ένα περιοδικό για τις τέχνες με έδρα του την Κύπρο. Την ύλη του θα καλύπτουν πρωτοεμφανιζόμενοι καλλιτέχνες από τον χώρο της ποίησης, πεζογραφίας, ζωγραφικής, φωτογραφίας, μουσικής, κινηματογράφου, κ.α. Στις σελίδες του περιοδικού θα υπάρχουν επίσης αμετάφραστα κείμενα, ποιήματα και αφιερώματα αλιευμένα από το διαδίκτυο είτε από τις προσωπικές βιβλιοθήκες του καθενός καθώς και σπάνιο αρχειακό υλικό από τον Κυπριακό τύπο και όχι μόνο . Σκοπός του περιοδικού είναι να αναδείξει νέα παιδιά που θέλουν να παρουσιάσουν την δουλειά τους για πρώτη φορά σε μορφή εντύπου. Το πρώτο τεύχος θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβριο του 2012, ενώ όσοι επιθυμούν να επικοινωνήσουν μαζί μας για παρουσίαση του έργου τους, μπορούν να το κάνουν στο mail μας: strawdogsmagazine@yahoo.com. (Σημ: οτιδήποτε αναρτάται στο παρόν ιστολόγιο εξυπακούεται πως δεν θα εμπεριέχεται στην έντυπη μορφή του Straw Dogs magazine)




Το Σάββατο 20 Οκτωβρίου και ώρα 19:00 το Straw Dogs magazine σας καλεί στο Παττ…

Αττίλα Γιόζεφ (Attila Jòzsef) - Ο μοιραίος ήρωας της Ουγγρικής ποίησης

Εικόνα
ΩΔΗ

Να με, εδώ πέρα στους σπιθόβολους βράχους.
Ανάλαφρη πνοή
Του νέου καλοκαιριού απ’ τη γη ανεβαίνει
Σαν το ζεστόν αχνόν ωραίου δείπνου.
Στη σιγή συνηθίζω την καρδιά μου.
Δεν είναι, αλήθεια, δύσκολο πολύ –
Εδώ συνάζονται ξανά τα όσα διασκορπίστηκαν,
Γερμένο το κεφάλι, και τα χέρια
Αφήνονται ευπειθή.

Δεν είναι των οροσειρών η χαίτη –
Είναι το φέγγος του μετώπου σου
Που αντανακλούν όλα τα φύλλα.
Τον άνεμο βλέπω ν’ ανεμίζει
Το φόρεμά σου.
Και κάτω απ’ τα εύθραυστα φυλλώματα
Βλέπω την κόμη σου να γέρνει
Και ν’ αναβρύζουν τα γλυκά σου στήθη,
Κι όπως ο Ζίνβα ο ποταμός κυλά
Βλέπω ν’ αναπηδά
Πάνω σε βότσαλα λευκά και στρογγυλά
Στ’ άσπρα σου δόντια το φαντασμαγορικό χαμόγελό σου.

*

Ω, πόσο σ’ αγαπάω εσένα,
Εσένα πούχεις κάνει να μιλήσουνε
Μες στης καρδιάς τα πιο βαθιά κοιλώματα
Η δολοπλόκα μοναξιά, η πανούργα,
Μαζί-μαζί μ’ ολόκληρο το σύμπαν.

Εσύ, που ως καταρράκτης απ’ τον ίδιο του το θόρυβο,
Αποσπάσαι από μένα, συνεχίζοντας τη σιωπηλή ροή σου,
Όταν εγώ, στις κορυφές της ζωής μου ανάμεσα,
Κατ…

Τ.Σ. Έλιοτ (T.S. Eliot) - Οι ανώριμοι ποιητές μιμούνται. Οι ώριμοι ποιητές κλέβουν.

Εικόνα
ΟΙ ΚΟΥΦΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙΚύριο Κουρτς –πέθανε.
Μια δεκάρα για τον Γέρο-Γκάι IΕίμαστε οι κούφιοι άνθρωποι
Είμαστε οι παραφουσκωμένοι άνθρωποι
Γέρνοντας μαζί
Με την περικεφαλαία γεμάτη με άχυρο. Αλίμονο!
Οι εξαντλημένες μας φωνές όταν
Μαζί ψιθυρίζουμε
Είναι βουβές και άσκοπες
Όπως ο αέρας στο ξερό χορτάρι
Ή τα πόδια των ποντικών πάνω σε σπασμένα γυαλιά
στο ξηρό μας κελάριΜορφή δίχως φόρμα, σκιά δίχως χρώμα,
Δύναμη παραλυμένη, χειρονομία δίχως κίνηση˙Εκείνοι που διέσχισαν
Με το βλέμμα ευθύ, στου θανάτου την άλλη Βασιλεία
Μας θυμούνται —όπως ήμασταν— όχι σαν χαμένες
λυσσαλέες ψυχές, αλλά μοναχά
Σαν τους κούφιους ανθρώπους
Του παραφουσκωμένους ανθρώπους.
ΙΙΒλέμματα που δεν τολμώ στο όνειρο να αντικρίσω
Στου θανάτου το ονειρικό βασίλειο
Αυτά δεν εμφανίζονται:
Εκεί, τα βλέμματα είναι
Ηλιόφως σε έναν σπασμένο κίονα
Εκεί, είναι ένα δέντρο που ταλαντεύεται
Και υπάρχουν φωνές
Στου ανέμου το τραγούδι
Πιότερο μακρινές και ακόμα πιο ιερές
Απ’ ότι ένα αστέρι που σβήνει.Ας μη βρεθώ πιο κοντά
Στου θανάτου το…