Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Αύγουστος, 2012

ΝΙΚΟΣ - ΑΛΕΞΗΣ ΑΣΛΑΝΟΓΛΟΥ "Η ποίηση δε μας αλλάζει"

Εικόνα
Μες στο υγρό σκοτάδι

Μες στο υγρό σκοτάδι
πολύ πλανήθηκα

Αγάπησα τις φωτοσκιές των δέντρων
τη γνώριμη νύχτα
τον ουρανό

Βροχή
μουσικές φωνές

Μες στο υγρό σκοτάδι

Έλα
θα βαδίσουμε σιγά μην ακουστούμε

Είμαστε παιδιά
κι αγαπούμε τα ωραία καράβια
είμαστε παιδιά
κι αγαπούμε τη θάλασσα

Λάσπες και νερά
ο άνεμος ταξιδεύει
τραγούδια που σβήνουν

Από τη συλλογήΔύσκολος θάνατος(1954)

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=6787.0#ixzz250FVYFTN


Υστεροφημία

Είπες, κάποτε αυτά τα ποιήματα θ' αγαπηθούν πολύ
θα τοιχοκολληθούν, να τα διαβάσουν όλοι.
Μια μέρα θα υγράνουν μάτια και χείλη
θα διαβαστούν κάτω από φανοστάτες, σε βροχερές συνελεύσεις.
Τέλος, καθώς πολλούς θα τυραννήσουν, θα καούν
ή θα ταφούν σε ανήλια σπουδαστήρια - κι είπες πάλι
ίσως ο άνεμος μιας δροσερής αυγής να τα σκορπίσει

Από τη συλλογήΝοσοκομείο εκστρατείας(1972)

http://www.translatum.gr/forum/index.php?topic=6787.15#ixzz250FfNqKi


Τίποτα δεν μου ανήκει

Καθώς πια τίποτα δεν μου ανήκει μέσα στ' ανάκτορα
ούτε καν το χρυσάφι της ο…

ΤΑΣΟΣ ΚΟΡΦΗΣ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Εικόνα
Θάνατος σε πολυκατοικία
Όχι μόνο να ζήσεις μα ούτε και να πεθάνεις δεν μπορείς σ’ αυτήν την πολυκατοικία, με τους τόσους αδιάφορους ενοίκους να δαιμονίζονται στα διπλανά διαμερίσματα ή, ακόμα, να χτυπάνε τα ντουβάρια για να πάψουν τα μοιρολόγια της μάνας σου που, σαν το χλωμό κερί, θα λιώνει κοντά σου. Και το αγγελτήριο του θανάτου κολλημένο στην κοινή εξώθυρα, ανάμεσα σ’ «Ενοικιάζεται» και σε «Πωλείται» χωρίς να ξέρει κανείς που βρίσκεται το κουφάρι σου, ποια πόρτα πρέπει να χτυπήσει για να σ’ αποχαιρετήσει. Κι αντί για χέρια ευλαβικά να σε μεταφέρουν, την ώρα που το σπίτι ηρεμεί, σαν καράβι που βούλιαξε, άβολα σφηνωμένος στο ασανσέρ να υποφέρεις και πάλι ολομόναχος τις αλυσίδες και τα γρανάζια.


Για κάποιον νέο μόνο .
Οι δρόμοι αψέντι ευώδιασαν αψύ, υγρές θηλές οι αφύλακτες διαβάσεις· μ’ άνθη γεμίσαν οι ερημιές, κι εσύ μαζεύεσαι νωρίς για να διαβάσεις.
Φοβάσαι το έξω, νιώθεις κούραση για τα παιχνίδια, τις φωτοσκιάσεις του μάταιου κόσμου. Απόμεινες νησί· γι’ αλλού δεν έχει βάρκα να περάσεις.
Σπίτι κι αυλή…

ΣΠΥΡΟΣ ΤΣΑΚΝΙΑΣ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ

Εικόνα
ΡΩΓΜΗ
Ματώσανε τα δάκτυλά μου γρατζουνώντας στον τοίχο που με χώριζε από σένα.
Τι όμορφο το πρόσωπό σου το γεγυμνωμένον.
ΕΝ ΑΥΛΙΔΙ [1976], εδώ από ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1952-1992, εκδόσειςστιγμή, Αθήνα 2000



ΣΙΩΠΗΛΗ ΠΟΡΕΙΑ
Η γυναίκα που βγαίνει απ` τον ύπνο με τα όνειρά της αχνιστά στο σκοτάδι που λάμπει απ` την επιθυμία του φωτός όπως φαρμακερό ποτάμι που σκίζει στα δυό τον κοιμισμένο κάμπο μια νύχτα μ` αφρισμένο φεγγάρι παλεύει να κρατήσει στην αγκαλιά της την άσαρκη εικόνα του φονιά ενώ η παλίρροια ανοίγει το χορό των νερών και τα φύλλα πριν γίνουν φυτόχωμα στροβιλίζονται με το γύρισμα του χρόνου.
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1952-1992 εκδόσεις στιγμή 2000


ΣΤΟ ΒΥΘΟ
Χωρίς λουλούδια χωρίς σημαίες χωρίς τις μικρές -ή μεγάλες- αυταπάτες. Ανοίγοντας μονοπάτια στη στάχτη. Με την κλεψύδρα στο χέρι. Και τον εξάντα των ορθών συλλογισμών. Στον ωκεανό της πλάνης.
Μ`ένα όνειρο - σκάφανδρο προσεγγίζω το βυθό.
Το σύμπαν διαθλάται. Ο χρόνος συνθλίβεται.
ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1952-1992εκδόσεις στιγμή 2000


Μελαγχολία
Έτοιμοι ήσαν να κρυσταλλωθούν οι στίχοι` ανεδύθη όμ…

ΝΤΥΛΑΝ ΤΟΜΑΣ (DYLAN THOMAS) - Έξουσιάζοντας Το Θάνατο Με Ποίηση

Εικόνα
Η όψη της αλήθειας

Τούτη την όψη της αλήθειας,
ίσως δεν βλέπεις, γιε μου,
βασιλιά των γαλανών ματιών σου
στην εκτυφλωτική πατρίδα της νιότης,
πως όλα χαλάσματα είναι,
κάτω από τους αδιάφορους ουρανούς,
από αθωότητα κι ενοχή
πριν σκιρτήσεις
για ένα νεύμα της καρδιάς ή της κεφαλής,
όλα συναγμένα και σκορπισμένα είναι
μέσα στη σαβανώτρα σκοτεινιά
σαν την τέφρα των νεκρών.
Το καλό και το κακό, δυο δρόμοι
για να ζυγώσεις τον θάνατό σου
Πλάι στην αλέστρα θάλασσα,
βασιλιά της καρδιάς σου σε μέρες τυφλές,
ξεφυσούν σαν αναπνοή,
οδύρονται μέσα από σένα κι από μένα
και τις ψυχές όλων των ανθρώπων
μες στο αθώο
σκοτάδι, και το ένοχο σκοτάδι, και τον καλό
θάνατο, και τον κακό θάνατο, και μετά
την ύστατη στιγμή
Ππτούν σαν το αίμα των άστρων
Σαν τα δάκρυα του ήλιου,
σαν το σπέρμα της σελήνης, απομαζώματα
και φωτιά, η ιπτάμενη μεγαληγορία
του ουρανού, βασιλιά των έξι σου ετών.
Κι η βασκανία,
από την απαρχή των φυτών
και των ζώων και των πουλιών,
Ύδωρ και Φως, γη κι ουρανός,
ασκείται πάνω σου πριν κιν…